Terapia uzależnień online: kiedy jest dobrym wyborem, a kiedy nie wystarcza?

Online jest sposobem dostępu, nie osobną metodą

Przez wideo można prowadzić terapię poznawczo-behawioralną, motywującą, konsultacje lekarskie i wsparcie grupowe. O jakości decydują kompetencje, program i dopasowanie, a nie sam ekran. Aplikacja bez kontaktu ze specjalistą ma inny zakres niż regularna psychoterapia.

Dla kogo dostęp zdalny jest szczególnie użyteczny

Teleterapia pomaga osobom mieszkającym daleko od placówki, pracującym zmianowo, opiekującym się dziećmi lub obawiającym się stygmatyzacji. Może też ułatwić kontynuację po pobycie stacjonarnym. Warunkiem jest stabilny kontakt i miejsce zapewniające poufność.

Kiedy sam kontakt online jest za mały

Ciężkie odstawienie, przedawkowanie, ostra psychoza, wysokie ryzyko samobójcze i poważne powikłania somatyczne wymagają bezpośredniej pomocy. Osoba bez bezpiecznego miejsca, kontrolowana przez sprawcę przemocy lub stale uczestnicząca pod wpływem może potrzebować innej organizacji leczenia.

Plan awaryjny ustala się przed kryzysem

Terapeuta powinien znać aktualne miejsce pobytu pacjenta, numer kontaktowy i zasady wezwania pomocy. Warto ustalić, co dzieje się po utracie połączenia, pojawieniu się myśli samobójczych lub użyciu przed sesją. To nie jest formalność, lecz część bezpiecznej teleopieki.

Jak sprawdzić ofertę

Poproś o imię i kwalifikacje prowadzącego, używaną metodę, zasady ochrony danych i procedurę kryzysową. Zapytaj, czy możliwa jest konsultacja lekarska oraz przejście do opieki stacjonarnej, jeśli stan się pogorszy. Nie wybieraj wyłącznie po obietnicy anonimowości.

Najlepsza forma to ta, do której możesz regularnie docierać i która odpowiada poziomowi ryzyka — czasem online, czasem stacjonarnie, często w połączeniu.